Duyuyorum treni, geliyor kıvrım kıvrım virajlardan
Görmedim güneş yüzü bilmem ne kadar geçti aradan
Tıkıldım bu Folsom hapisanesine, zaman geçmiyor acıtmadan
Ama tren yinede geliyor San Antone'a aldırmadan.

Küçücük bir çocuktum annem "oğlum" dediğinde
Hep iyi bir çocuk ol, uzak dur silahlardan
Ama Reno'da bir adam vurdum, sadece nasıl öldüğünü seyretmek için
Şimdi o düdüğü ne vakit duysam başımı eğer, gözyaşı dökerim.

Eminim ki dışarda bir yerlerde zengin insanlar yemekteler
Kahvelerini içip kalın prolarını tüttürmekteler
Akibetimi biliyordum olmazdı, hür kalamazdım
Bu zenginler dünyası buydu bana azap veren.